Życie – nie na kredycie! - Co z tą Polską? #6

Naczelną zasadą, nadrzędnym celem systemu kapitalistycznego, celem każdego biznesu jest maksymalny zysk. Maksymalny zysk potrzebuje maksymalnej konsumpcji dóbr i usług – po to również powstał kredyt.

Jak wspominaliśmy w podrozdziale dotyczącym zwolnień – przy okazji kryzysów – jednym z największych problemów kapitalizmu jest nadprodukcja. Przedsiębiorstwa kapitalistyczne mogą produkować nieprzebraną masę towarów, kapitaliści mogą szczycić się tym faktem, ale co z tego, jeżeli ludności pracującej po prostu na nie nie stać – a dokładniej, jeżeli nie stać jej, by kupować tych towarów tyle, by zapewnić kapitalistom stale rosnące zyski. Przedsiębiorcy muszą stale rozwijać swoje przedsiębiorstwa, inwestują w nie coraz więcej w miarę ich rozwoju, a więc zyski muszą rosnąć. Trzeba w jakiś sposób powiększyć zdolność nabywczą (nie tylko pracującej ludności ale też samych biznesmenów – o czym zaraz napiszemy), przynajmniej na chwilę, albo pod pewnymi warunkami. I po to właśnie powstał kredyt – by sztucznie powiększyć zdolność nabywczą.

Nie stać Cię na auto, bo kosztuje obecnie 70 000zł¹ czyli 21-krotność Twojej pensji? Weź kredyt! Nie stać Cię na mieszkanie, bo jego metr kwadratowy kosztuje 5-krotność Twojej pensji²? Weź kredyt! “Zmień pracę i weź kredyt”, jak to powiedział kiedyś prezydent Komorowski. A potem żyj 30 lat z pętlą na szyi! Bo podwyżka stóp procentowych podwyższy ratę Twojego kredytu, bo utrata pracy albo obniżka płacy może sprawić, że nie będziesz w stanie spłacać rat i zrobi z Ciebie dłużnika/dłużniczkę – wytykaną przez mass media jako patologia, która zasługuje aby żyć na ulicy.

W pułapkę takich kredytów wpadło raczej poprzednie pokolenie pracowników – dziś większość z nas nie ma takiej zdolności kredytowej³, zarówno ze względu na niskie zarobki, jak również brak umowy o pracę (zamiast tego śmieciówka). Dziś częściej zdarza się brać mniejszy kredyt, gdy nie starcza na jedzenie i rachunki z miesiąca na miesiąc – można więc zostać dłużnikiem wyłącznie dlatego, że mimo że chodzisz do pracy, nie stać Cię na zaspokojenie Twoich podstawowych potrzeb.

Kredyt to wreszcie swego rodzaju towar, który sprzedają banki – towar, na którego sprzedaży zarabiają poprzez procent od jego udzielenia (bo w końcu musisz płacić odsetki od kredytu). Dla kapitalistycznego sektora bankowego to bardzo ważne, by jak największy przekrój społeczeństwa zadłużał się w bankach, by stale mogły one zarabiać. Przykładem są np. program 2% i projekt programu kredyt 0%, będące w interesie nie tylko deweloperów, ale również banków⁴. Jaki był ich sens? Nie stać Cię na kredyt na mieszkanie, pracowniku? Państwo dopłaci Ci do niego na starcie, byś tylko się zadłużył – dalej musisz sobie radzić sam, ważne żeby bank zarobił! Państwo jest narzędziem w rękach kapitalistów (również tych bankowych) przeciwko pracownikom – państwo służy kapitalistom na wielu płaszczyznach.

Wreszcie, kredyt jest podstawą funkcjonowania kapitalistycznej gospodarki. Prowadzenie działalności na kredyt, zapożyczanie się na poczet rozszerzenia produkcji, by potem spłacić pożyczkę przyszłymi zyskami – towarzyszyły kapitalizmowi od samych jego początków w XIX wieku⁵. Przedsiębiorcy kupują/sprzedają sobie nawzajem towary i usługi na kredyt, byleby tylko pieniądz krążył w gospodarce. Wszystko to jednak jest tak naprawdę dysponowaniem pieniędzy, których się nie ma i sztucznym zwiększaniem zdolności nabywczej – i prowadzi do nadmuchiwania bańki kredytowej. Najlepiej na tym wychodzi bank, po raz pierwszy zarobi na udzieleniu kredytu, po raz drugi – poprzez przejęcie majątku dłużnika-bankruta.

Kapitalizm, choć jego zwolennicy – najczęściej bogacze, biznesmeni, przedsiębiorcy i banksterzy – nazywają go najlepszym z możliwych ustrojów, bazuje właśnie na tym fałszu, na kredycie, który jest podpuchą – w końcu wszystkie państwa na świecie są w pewnym stopniu zadłużone⁶. Dzisiejszy kapitalizm nie potrafi funkcjonować bez kredytu i bez zadłużenia – może w takim razie czas znaleźć dla niego alternatywę?

Autor: Czerwoni

Dodaj komentarz Anuluj pisanie odpowiedzi