CzerwoniDział publicystyki to aktualne artykuły na tematy społeczne, polityczne i ekonomiczne, a także miejsce na informacje o historii ruchu i przemyślenia teoretyczne. Treści zamieszczane w tej kategorii przygotowywane są przez Radę Medialną stowarzyszenia.
Gdy na początku lutego zgłosili się do nas oszukani pracownicy Etno Cafe, opowiedzieli nam historię starą jak polska przedsiębiorczość – po tygodniach pracy bez wypłat, pomimo obietnic, że ,,przelewy zaraz będą”, sieć kawiarni zniknęła, a bariści zostali z niczym.
1 maja 2026 wraz z działaczami Inicjatywy Pracowniczej, RSS-u, Konfederacji Pracy oraz wielu innych grup, przeszliśmy ulicami Warszawy, wspólnie domagając się wolności strajku i zakończenia antyzwiązkowych represji.
W minionych dniach świat obiegły informacje o zawarciu rozejmu między USA a Iranem i dążeniu obu stron do trwałego zakończenia konfliktu. Strona irańska ogłosiła już zwycięstwo i stawia w negocjacjach twarde warunki, oczekując m.in. wycofania wojsk amerykańskich z Bliskiego Wschodu i zniesienia sankcji. Niezależnie od tego, czy jej żądania zostaną spełnione, jedna rzecz jest już oczywista — Stany Zjednoczone przegrały. Ich słabość i upokorzenie są widoczne gołym okiem. Nawet przedstawiciele państw historycznie sprzymierzonych coraz częściej zdobywają się na wyrazy potępienia wobec ludobójczego hegemona oraz jego marionetki, Izraela.
Przy regularnie pojawiających się kryzysach, postępującej automatyzacji oraz falach masowych zwolnień, naturalnie nasuwa się pytanie — jak to jest, że pracujemy coraz dłużej i intensywniej? Czemu zamiast rozsądnie podzielić się pracą, funkcjonujemy w systemie, w którym jedni są zmuszeni do zaakceptowania dziesięciogodzinnego dnia roboczego, a drudzy nie mogą znaleźć zatrudnienia? Dlaczego w kapitalizmie bezrobocie współistnieje z przepracowaniem?
Dwudziestego piątego czerwca na szczycie NATO w Hadze państwa członkowskie zatwierdziły decyzję o podniesieniu wydatków na zbrojenia do 5% PKB krajów członkowskich do 2035 roku¹.
Tego samego dnia Sejm oficjalnie wypowiedział konwencję ottawską, tym samym zezwalając na użycie, produkcję i składowanie min przeciwpiechotnych².
5 maja 2025 roku rząd Izraela zatwierdził plan ostatecznej inwazji i przejęcia strefy Gazy na “czas nieokreślony” kończąc tym samym trwające od stycznia próby dojścia do porozumienia. 17 maja Izrael rozpoczął operację “Rydwany Gideona”. Już pierwszego dnia jej trwania zabitych zostało min. 146 Palestyńczyków.
Wyniki ostatnich przyspieszonych wyborów parlamentarnych w Niemczech, spowodowanych upadkiem koalicji rządzącej pod przywództwem Olafa Scholza, wywołały u wielu obserwatorów prawdziwy szok. Jego powodem był zaskakujący wynik partii „Alternatywa dla Niemiec” (AfD), która osiągnęła najlepszy w swojej historii poziom 20,8% głosów. Tak wysokie poparcie dla ugrupowania skrajnie prawicowego i populistycznego, spowodowało wśród wielu obawę o przyszłość demokracji nie tylko w Niemczech, ale w całej Europie.
Jakie widzimy problemy i jak je rozwiązać?
Drogie pracowniczki i pracownicy!
Nie ma co się oszukiwać – świat w jakim przyszło nam żyć jest pełen bolączek i problemów, a perspektywa na przyszłość nie wygląda dobrze. Niepewność jutra, niemożliwość dopięcia budżetu domowego od pierwszego do pierwszego, kryzys mieszkaniowy, Europejski Zielony Ład, wojna w Ukrainie i beznadziejni politycy zmieniający się w kółko przy rządowym korycie…
Najczęściej myślimy o tych problemach, jako o problemach powszechnych, dotykających całe społeczeństwo. Ale czy jest tak naprawdę?
Podstawowym problemem życiowym nas, jako pracowników, jest comiesięczne dopięcie domowego budżetu. Jak przeżyć od pierwszego do pierwszego? Rachunki i koszty życia rosną, a pensje stoją w miejscu, maleją, albo i rosną – ale wolniej niż koszty życia. Dlaczego tak się dzieje? Jak mam utrzymać rodzinę, skoro zarabiam minimalną i żyję w mieszkaniu, którego wynajem pochłania większość moich miesięcznych zarobków?
Demokracja to piękne słowo. Od małego mówi się nam – a zwłaszcza chętnie od początku lat 90’ XX w. – że żyjemy w państwie demokratycznym, w państwie prawa. Ale czy naprawdę żyjemy w demokracji? Kto ustanawia to prawo i w czyim interesie?