Czerwoni to stowarzyszenie polityczne, stworzone aby edukować i walczyć o interesy pracowników w ramach walki klasowej.
Naszym celem jest obalenie kapitalistycznego wyzysku i stworzenie sprawiedliwego społeczeństwa bezklasowego. Dążymy do tego celu poprzez budowanie i wzmacnianie struktur umożliwiających odwrócenie procesu politycznej marginalizacji klasy pracującej, takich jak związki zawodowe, organizacje lokatorskie, czy partia pracownicza.
Kluczowym krokiem na drodze do przełamania dyktatury klas posiadających jest w naszym rozumieniu uspołecznienie środków produkcji, czyli przejęciu przez klasę pracującą kontroli nad przemysłem, logistyką, rolnictwem oraz innymi gałęziami gospodarki i stworzenie państwa pracowniczego, opartego na demokracji, wolności i socjalizmie.
Odrzucamy socjaldemokratyczne próby nadawania ludzkiej twarzy wyzyskowi – naszym celem jest radykalna zmiana systemowa. Rozumiemy jednak, że przemiany społeczne są niemożliwe bez motoru napędowego jakim jest silna i świadoma klasa pracująca. Dlatego w warunkach kapitalizmu walczymy o skrócenie czasu pracy, podwyższenie pensji minimalnej oraz dofinansowanie systemów edukacji, opieki zdrowotnej i zabezpieczeń społecznych.
Dążąc do stworzenia społeczeństwa egalitarnego, przeciwstawiamy się nacjonalizmowi, patriarchatowi, rasizmowi, nietolerancji religijnej oraz dyskryminacji ze względu na orientację seksualną bądź tożsamość płciową.
Struktury budujemy opierając się o zasady równości, wzajemnego szacunku i jedności w działaniu. W analizie społeczno-ekonomicznej kierujemy się filozoficznymi fundamentami marksizmu, w szczególności akcentując znaczenie feminizmu marksistowskiego. W obliczu ciągłych ataków na autonomię cielesną i społeczną kobiet, kluczowa pozostaje walka o rozwiązania systemowe zapewniające pełną podmiotowość. Stanowczo sprzeciwiamy się wszelkim formom uprzedmiotowienia, postulując wprowadzenie modelu kryminalizującego popyt na usługi seksualne i zapewniającego wsparcie dla osób wychodzących z prostytucji.
Jako antyimperialiści pozostajemy fundamentalnie wrodzy wobec struktur globalnego kapitału, takich jak NATO, BRICS czy UE. Jesteśmy zdania, że państwo pracownicze może być prawdziwie demokratyczne, tylko kiedy jest suwerenne. Stanowczo odmawiamy więc udziału w międzyimperialistycznych przepychankach i solidaryzujemy się ze wszystkimi ich ofiarami. Ponieważ kapitalizm jest systemem globalnym, walka z nim wymaga globalnej współpracy.
Dlatego kładziemy nacisk na internacjonalizm, międzynarodową kooperację i budowanie szerokich sojuszy z klasą pracującą innych narodów – wiemy, że tylko stojąc ramię w ramię mamy szansę odnieść trwałe zwycięstwo.