Czerwoni
Gdy na początku lutego zgłosili się do nas oszukani pracownicy Etno Cafe, opowiedzieli nam historię starą jak polska przedsiębiorczość – po tygodniach pracy bez wypłat, pomimo obietnic, że ,,przelewy zaraz będą”, sieć kawiarni zniknęła, a bariści zostali z niczym.
1 maja 2026 wraz z działaczami Inicjatywy Pracowniczej, RSS-u, Konfederacji Pracy oraz wielu innych grup, przeszliśmy ulicami Warszawy, wspólnie domagając się wolności strajku i zakończenia antyzwiązkowych represji.
W minionych dniach świat obiegły informacje o zawarciu rozejmu między USA a Iranem i dążeniu obu stron do trwałego zakończenia konfliktu. Strona irańska ogłosiła już zwycięstwo i stawia w negocjacjach twarde warunki, oczekując m.in. wycofania wojsk amerykańskich z Bliskiego Wschodu i zniesienia sankcji. Niezależnie od tego, czy jej żądania zostaną spełnione, jedna rzecz jest już oczywista — Stany Zjednoczone przegrały. Ich słabość i upokorzenie są widoczne gołym okiem. Nawet przedstawiciele państw historycznie sprzymierzonych coraz częściej zdobywają się na wyrazy potępienia wobec ludobójczego hegemona oraz jego marionetki, Izraela.
11 stycznia przez ulice Berlina po raz kolejny przeszedł marsz LL-Demo – manifestacja z okazji rocznicy morderstwa Róży Luksemburg i Karla Liebknichta z rąk protofaszystowskich bojówek Freikorps.
16 stycznia braliśmy udział w spotkaniu Parlamentarnego zespołu do spraw pracy i sprawiedliwości społecznej powołanego na wniosek Inicjatywy Pracowniczej.
W spotkaniu uczestniczyli delegaci związków zawodowych, członkowie organizacji politycznych, przedstawiciele z Ministerstwa Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej oraz Główny Inspektor Pracy.
Skrajna prawica rośnie na całym świecie: od niemieckiego AFD, przez Fratelli d’Italia aż po Konfederację.
Gdziekolwiek nie spojrzymy, działania Sławomira Mentzena, Alice Weidel czy Georgii Meloni sprowadzają się do tego samego: niszczenia siły pracowników (np. poprzez ataki na związki zawodowe) i przekierowania gniewu w inną stronę.
Wszystkie te partie mają na celu odwrócić gniew nas, pracowników, wobec istniejącego systemu kapitalistycznego i zwrócić go na tory bezpieczne dla kapitalistów. Dlaczego? Bo silny, zjednoczony, upolityczniony ruch pracowniczy to najsilniejsza broń przeciwko prawicy!
To właśnie zjednoczeni, upolitycznieni pracownicy włoscy byli w stanie doprowadzić do strajku generalnego przeciwko ludobójstwu w Strefie Gazy. To świadomi, greccy pracownicy portowi blokują dostawy broni do Izraela. Tylko jednocząc klasę pracowniczą możemy zatrzymać antyspołeczne działania skrajnej prawicy!
Nasza recepta na faszyzm? Stworzenie silnego, politycznego ruchu pracowników świadomego, że skrajna prawica to narzędzie do walki przeciwko naszym interesom. Bo antyfaszyzm to samoobrona pracowników
Jeśli zgadzasz się, że skrajnej prawicy nie pokonamy szczytnymi hasłami i demonstracjami, pomóż nam go zbudować i dołącz do nas 11.11 na Placu Unii Lubelskiej o godzinie 14:00.
Dołącz do Czerwonego Bloku!
Dnia 26.10 jako Czerwoni Mazowsze, Czerwoni Wielkopolska i Czerwoni Pomorze wzięliśmy udział w proteście robotników Jeremias, organizowanym przez Inicjatywę Pracowniczą. Historia sporu zbiorowego dostępna w linku.
Dnia trzeciego października wraz z działaczami OZZ Inicjatywy Pracowniczej agitowaliśmy i rozdawaliśmy ulotki zachęcające do dołączenia do nowopowstałego związku w fabryce JanPol w Orzeszach. Kilka dni wcześniej, 30.09 pracownicy fabryki zorganizowali się pod sztandarem OZZIP, z powodu niskich płac niewystarczających do godnego życia pracowników. Szefostwo uzasadnia niskie płace niskimi kwalifikacjami załogi i „niewymagającą pracą” przez co są łatwi do zastąpienia, rzeczywistość jest jednak zgoła inna. Wielu pracowników zakładu ma kilkunastoletni staż, byliby w stanie pracować bez szefa nad głową, sami dzieląc między siebie zyski ze swojej pracy. Nasi towarzysze ulotkowali i zbierali kontakty z załogą, która bardzo ciepło nas przyjęła. Uczestniczyliśmy także w rozmowach na temat strategii pracowników firmy JanPol na dalszą walkę i zaletach organizacji w związku zawodowym.
26.09 wzięliśmy udział w organizowanym przez związkowców proteście przeciwko zamknięciu rybnickiej elektrowni. Wraz z pracownikami, przedstawicielami związków zawodowych i innymi osobami sprzeciwiającymi się planom zamknięcia zakładu, w liczbie kilkuset osób zgromadziliśmy się pod Urzędem Miasta, celem wywarcia presji na radzie miasta i wsparcia delegacji biorącej udział w obradach.
O współorganizowanym przez Czerwonych proteście przeciwko kredytowi 0% głośno było już od kilku tygodni. Stworzone przez naszą organizację grafiki, obnażające pro-rentierskie interesy przedstawicieli wszystkich opcji politycznych, obiły się szerokim echem w mediach społecznościowych. Wraz z przedstawicielami zaprzyjaźnionych organizacji udzielaliśmy szeregu wywiadów (linki na dole artykułu) przedstawiających ideę protestu.
Sprzeciw wobec pozornie pro-społecznej polityki rządu, będącej w rzeczywistości transferem państwowych pieniędzy dla banków i deweloperów, był oczywisty. Jako organizacja socjalistyczna zawsze będziemy stać w pierwszym szeregu walki z rentierami – podczas organizacji protestu nie było inaczej. Tym, co mogło jednak dziwić, był fakt, że w przekazie zaatakowana została nie tylko odpowiedzialna za forsowanie projektu partia rządząca, ale również przedstawiciele PiS, Polski 2050 i… Nowej „Lewicy”!